Krwawnik pospolity – Achillea Millefolium w kosmetyce pielęgnacyjnej.

Krwawnik znany od starożytności.

Krwawnik pospolity to roślina, którą z pewnością spotkał każdy kto ma trochę szerszy kontakt z przyrodą niż widok skoszonych trawników. Występuje na terenie całej Europy oraz częściowo w Azji, można go spotkać przy lasach, na łąkach, na pastwiskach i nieużytkach rolnych. Krwawnik znalazł szerokie zastosowanie w medycynie ludowej. Już od czasów starożytnych był opisywany przez Hipokratesa, a w okresie średniowiecza przez św. Hildegarde. Nazwa odnosi się do mitycznego wojownika Achillesa, który rzekomo używał krwawnika do leczenia ran, drugi człon Millefolium z łaciny oznacza tysiąc liści, który nawiązuje do pierzastej budowy liścia. Krwawnik to roślina wieloletnia, osiąga wysokość 50cm, łodyga jest gęsto ulistniona, posiada włoski. Liście pierzaste 2-3 krotne, a kwiatostany w formie koszyczków kwiatowych koloru od białego do różowego.

Surowcem leczniczym jest ziele zbierane w okresie kwitnienia, suszenie powinno przebiegać w cieniu w 40°C, aby nie pozbywać się olejków lotnych, których zawartość sięga do 0,25%. Głównym składnikiem olejków jest chamazulen. Inne substancje zawarte w krwawniku to achilleina, kwasy organiczne, fitosterole oraz garbniki. W medycynie ludowej najczęściej stosuje się napary, wywary, ekstrakty wodne i alkoholowe.

kwpaproci.pl kwiat paproci krwawnik pospolity
Ziele krwawnika z Dary Natury.
Czemu taki ważny?

Ludowe zastosowania Achillea Millefolium pokrywają się wyraźnie z działaniem biologicznym związków, które zawiera ta roślina. Główną cechą, która dała polską nazwę krwawnik, było hamowanie krwawień wewnętrznych i zewnętrznych, co zawdzięcza achilleinie, która jest silnie hemostatyczna. W przypadku działań przeciwzapalnych i przeciwświądowych pomocne stają się takie związki jak azuleny, chamaazuleny, laktony seskwiterpenowe, mentol, kamfora, taniny, sterole czy triterpeny. Wtrącę, iż azuleny nadają niebieską barwę lotnemu olejkowi pozyskiwanemu z tej rośliny, jednak nie wszystkie odmiany i gatunki krwawnika zawierają ten składnik. Za miejscowe uśmierzanie bólu i działanie przeciwgorączkowe odpowiadają pochodne kwasu salicylowego (jak zrobić maść z kwasem salicylowym znajdziecie tutaj) eugenol, mentol. Tujon to składnik który, potencjalnie uważany jest za niebezpieczny. Dawniej znany jako środek poronny. Nie wolno go stosować w ciąży i podczas karmienia piersią. Duże ilości tujonu wpływają negatywnie na układ nerwowy. Mimo to, niewielkie dawki mogą łagodzić objawy w okresie menstruacji i regulować działanie układu rozrodczego kobiety. Krwawnik stosowano również w chorobach wrzodowych oraz przy zwalczaniu pasożytów w układzie moczowym.

krawnik kwpaproci.pl kwiatpaproci
Krwawnik (zdjęcie z książki Rośliny kosmetyczne B. Hlava 1982).
W kosmetyce.

Najistotniejszą cechą krwawnika wykorzystywaną w kosmetyce jest działanie ściągające, które ułatwia zamykanie porów oraz oczyszczanie tłustej cery. Ponadto wyciągi z ziela łagodzą zapalenia skóry i wpływa na usuwanie martwych komórek z jej powierzchni. W medycynie ludowej zalecano dodawane krwawnika do kąpieli przy reumatyzmie i złym samopoczuciu. Ekstrakty z krwawnika najczęściej są stosowane w takich produktach jak, kremy, szampony czy pasty do zębów.

Jak więc najlepiej wykorzystać krwawnik w pielęgnacji skóry?

Szczęśliwym posiadaczom wanny polecam dodawać do kąpieli relaksacyjnych razem z piołunem i chlorkiem magnezu. Proponuje również skorzystać z naparu w formie toniku, który na oczyszczonej skórze wpłynie na regulację wydzielania sebum, domknie rozszerzone pory oraz pozwoli zaleczyć ranki, krostki i inne niedoskonałości skóry.

Krwawnik nie jest uznawany za toksyczny, natomiast może być przyczyną alergii kontaktowych, które często powodowane są przez rośliny z rodziny Compositae, o których jeszcze wspomnę w tym aspekcie.

Bibliografia:

Hlava B.,Rośliny kosmetyczne, B, Praha, 1982

Chandler R. F., Hooper S. N., Harvey M. J., Ethnobotany and phytochemistry of yarrow, Achillea millefolium, Compositae, Economic Botany, 1982

Nowak K., Ogonowski J., Szulc K., Application and characteristics of Achillea millefolium and its oil, Chemik, 2010

Leave a Reply

%d bloggers like this: